நாடு வளர்ந்தது; வாழ்வு உறுதியானதா?

தென்கைக்காக உருவாக்கப்பட்ட விளக்கப்படம்: நகர்ப்புற இந்தியாவில் வேலைக்குச் செல்லும் பயணிகள்.

TL;DR

இந்தியாவின் வளர்ச்சி மக்கள் வாழக்கூடிய வாழ்க்கையின் வாய்ப்புகளை விரிவுபடுத்தியது. நீண்ட ஆயுள், கூடுதல் கல்வி, புதிய பணிகள், கடுமையான வறுமையிலிருந்து மீட்சி ஆகியவை பெரிய முன்னேற்றங்கள். அவற்றை நிலையான வாழ்வாதாரமாக மாற்றுவதில்தான் சமமற்ற நிலை நீடிக்கிறது. ஆய்வு செய்த தென்னிந்திய மாநிலங்களில் முறையான பாதுகாப்புள்ள ஊதியப் பணிகள் விரிவடைந்தன. இருந்தும், இந்திய வேலைவாய்ப்பில் சுமார் 90% முறைசாரா வேலைவாய்ப்பாக (informal employment) 2022-இல் இருந்தது. 2012–2022 காலத்தில், தொடர்ச்சியாக ஊதியம் பெறும் பணியாளர்களின் (regular salaried workers) சராசரி மாத வருமானம் விலைவாசிக்கேற்பச் சரிசெய்த கணக்கில் 9.7% குறைந்தது; கூலித் தொழிலாளர்களுக்கு (casual workers) 27.3% உயர்ந்தது.¹ எனது வாசிப்பில், வேலைக்கான தயாரிப்பு, பொருத்தமான பணியில் நுழைவு, வருமானமும் பாதுகாப்பும், எதிர்காலத்திற்கான சேமிப்பு ஆகிய ஒவ்வொரு நிலையிலும் வாய்ப்புகள் வெவ்வேறு அளவில் விரிவடைந்தன. கல்வி வாய்ப்புகளை உயர்த்தலாம்; பொருத்தமான வேலை கிடைப்பதில் சிக்கலும் நீடிக்கலாம். வருமானம் குறைந்தால் சேமிக்கும் இடம் சுருங்கலாம்; பயன்படுத்தக்கூடிய குடும்ப வளங்கள் பின்னடைவுகளைத் தாங்க உதவலாம். முன்னேற்றமும் பாதுகாப்பின்மையும் எவ்வாறு ஒன்றாக இருக்கின்றன என்பதை இந்த விளக்கம் புரியவைக்கிறது. வளர்ச்சியின் பலன்களிலிருந்து நிலையான வாழ்வை எத்தனை பேரால் உருவாக்க முடிகிறது என்பதே முக்கியக் கேள்வி.

நல்ல வேலை கிடைத்தால் வாழ்க்கை அமைந்துவிடுமா?

நன்றாகப் படிக்க வேண்டும். நல்ல வேலைக்குச் செல்ல வேண்டும். செலவைக் கட்டுப்படுத்திச் சேமிக்க வேண்டும். பிறகு ஒரு வீடும், பிறரைச் சார்ந்திருக்க வேண்டாத முதுமையும் அமைய வேண்டும்.

இந்த எதிர்பார்ப்பில் அளவுக்கு மீறிய ஆசை எதுவும் இல்லை. ஆனால், இதை அடைய வேண்டிய முயற்சி அதிகரித்துவிட்டதா என்பதே கேள்வி. நாடு வளமடைந்ததை ஏற்றுக்கொண்ட பிறகும் ஒருவர் இந்தக் கேள்வியைக் கேட்கலாம். பொருளாதாரத்தில் தமக்குரிய பங்கைச் செய்தும், எதிர்காலத்தை உறுதிசெய்ய முடியவில்லை என்பதுதான் அந்தக் கவலை.

இதற்குத் தேசிய உற்பத்தி உயர்ந்துவிட்டது என்று மட்டும் பதிலளிக்க முடியாது. அதேபோல், முந்தைய தலைமுறையில் வெற்றி பெற்ற ஒரு குடும்பத்தின் அனுபவத்தையும் நாட்டின் பொதுநிலையாக எடுத்துக்கொள்ள முடியாது.

1950-களுக்குப் பிறகு சாதாரண மக்களின் வாழ்வு தொடர்ந்து கடினமாகிவிட்டதா என்ற கேள்வியுடன் இந்த ஆய்வைத் தொடங்கினேன். இந்தியாவை மையமாக வைத்தபோது, அந்தச் சாதாரண மனிதர் யார் என்ற கேள்வி முதலில் வந்தது. ஊதியப் பணியாளரா? அன்றாடக் கூலியை நம்பியவரா? குடும்பத் தொழிலில் ஊதியமின்றி உழைத்த பெண்ணா? இவர்களின் தொடக்கநிலைகள் ஒன்றல்ல.

வேலை மூலம் கிடைக்கும் வாய்ப்புகள் எவ்வாறு மாறின? அவை எந்த அளவுக்கு உறுதியான வாழ்வை வழங்கின? இந்த இரண்டு கேள்விகளைப் பிரித்துக் கேட்டால்தான் பதில் தெளிவாகிறது.

முறையான வேலை விரிவடைந்தது; நுழைவதில் சிக்கல் நீடித்தது

தென்னிந்தியத் தரவுகள் இந்த வேறுபாட்டைத் தெளிவாக்குகின்றன.

பன்னாட்டுத் தொழிலாளர் அமைப்பும் (International Labour Organization), மனித மேம்பாட்டு நிறுவனமும் (Institute for Human Development) வெளியிட்ட அறிக்கையின் மாநில அட்டவணைகளைப் பார்ப்போம். 15 வயதும் அதற்கு மேலும் உள்ள பணியாளர்களில், முறையான பாதுகாப்புகளுடன் கூடிய தொடர் ஊதியப் பணியில் (regular formal employment) இருந்தவர்களின் பங்கு 2005 முதல் 2022 வரை கேரளத்தில் சுமார் 9.6%-இலிருந்து 17.8% ஆக உயர்ந்தது. தமிழ்நாட்டில் 9.3%-இலிருந்து 17.0% ஆகவும், கர்நாடகத்தில் 7.4%-இலிருந்து 15.4% ஆகவும் உயர்ந்தது.¹

குறைந்த தொடக்கநிலையிலிருந்து ஏற்பட்ட குறிப்பிடத்தக்க விரிவாக்கம் இது. கூடுதல் பணியாளர்களுக்கு முறையான பாதுகாப்புள்ள வேலை கிடைத்திருக்கிறது. வருமானத்தை நம்பி வாழ்க்கையைத் திட்டமிடுவதற்கான ஒரு வழி விரிவடைந்தது. இருந்தும், 2022-இலும் இத்தகைய வேலைகளில் இருந்தவர்கள் பணியாளர்களில் சிறுபகுதியினர்தான்.

உயர்நிலைப் பள்ளிக் கல்வியோ (secondary education) அதற்கு மேலோ படித்த 15–29 வயதினரின் உழைப்பாளர் தொகுதியில் (labour force), 2022 வேலையின்மை கேரளத்தில் சுமார் 39.0%, தமிழ்நாட்டில் 26.9%, கர்நாடகத்தில் 17.2%. உழைப்பாளர் தொகுதி என்பது வேலை செய்பவர்களையும் வேலை தேடுபவர்களையும் உள்ளடக்கும். 2005-உடன் ஒப்பிட்டால் கேரளத்தின் விகிதம் குறைந்தது; தமிழ்நாடு, கர்நாடகம் ஆகியவற்றில் உயர்ந்தது.¹

இந்த மாநில அட்டவணைகள் முதன்மைச் செயல்நிலையை (usual principal activity status) அடிப்படையாகக் கொண்டவை. அறிக்கையின் தேசிய அளவிலான முக்கிய அட்டவணைகள் துணைச் செயல்நிலையையும் (subsidiary status) சேர்த்துக் கணக்கிடுகின்றன. இங்குள்ள ஒப்பீடுகளில் அந்த வரையறைகளைத் தனித்தனியாகவே வைத்திருக்கிறோம்.

முறையான வேலை அதிகரித்தாலும், அதை நாடுவோருக்குப் போதுமான அளவில் கிடைப்பதில் தடை நீடிக்கலாம் என்பதே இதிலிருந்து பெறக்கூடிய விளக்கம். தகுதி பெற்றவர்கள் அதிகரித்த வேகத்தில் காலிப்பணியிடங்கள் உருவாகவில்லை என்பதை இந்த எண்கள் நேரடியாக அளக்கவில்லை. வேலை குறித்த விருப்பங்கள், திறனுக்கும் பணிக்கும் உள்ள இடைவெளி, வேலைக்காகக் காத்திருக்கக்கூடிய வசதி ஆகியவையும் காரணங்களாக இருக்கலாம்.

அறிக்கை இன்னொரு தொடர்பையும் காட்டுகிறது: வேலை கிடைத்த இளைஞர்களிடையே கல்விக்கும் சிறந்த பணிகளுக்கும் தொடர்பு உள்ளது; அதேவேளையில் படித்த இளைஞர்களின் வேலையின்மையும் அதிகம்.¹ கல்வி ஒருவர் நாடக்கூடிய வாய்ப்புகளை மேம்படுத்தலாம். அந்த வாய்ப்புகளில் நுழைவது தொடர்ந்து கடினமாகவும் இருக்கலாம். கல்வியை விரிவுபடுத்துவதும் பொருத்தமான பணிகளை விரிவுபடுத்துவதும் ஒன்றையொன்று நிறைவுசெய்ய வேண்டிய பணிகள்.

வளர்ச்சி ஒரே மாதிரியான ஊதிய உயர்வாகவில்லை

நீண்டகால வரலாறு மக்களின் தொடக்கநிலை எவ்வளவு மாறியது என்பதைக் காட்டுகிறது. மாடிசன் திட்டத்தின் (Maddison Project) 2020 மதிப்பீட்டில், இந்தியாவின் தனிநபர் மொத்த உள்நாட்டு உற்பத்தி (GDP per capita), 1950 முதல் 2018 வரை சுமார் 6.9 மடங்காக உயர்ந்தது. வாங்கும் திறனைச் சரிசெய்த ஒரே கணக்குமுறைக்குள் செய்யும் ஒப்பீடு இது. சராசரி உற்பத்தியும் வழக்கமான பணியாளரின் ஊதியமும் வெவ்வேறு அளவீடுகள்.²

அவர் வேர்ல்டு இன் டேட்டா (Our World in Data) தொகுத்த வரலாற்று மதிப்பீடுகளில், பிறப்பின்போதான எதிர்பார்க்கப்படும் வாழ்நாள் (life expectancy at birth), 1950-இல் சுமார் 34.8 ஆண்டுகளிலிருந்து 2016-இல் 68.6 ஆண்டுகளாக உயர்ந்தது. காப்பகத்திலுள்ள பாரோ–லீ (Barro–Lee) தொடரில், 15 வயதும் அதற்கு மேலும் உள்ளவர்களின் சராசரிக் கல்விக்காலம், 1950-இல் சுமார் 1.0 ஆண்டிலிருந்து 2010-இல் 6.2 ஆண்டுகளாக உயர்ந்தது.³⁴ வெவ்வேறு தொடர்களையும் முடிவு ஆண்டுகளையும் கொண்ட வரலாற்று மதிப்பீடுகள் இவை; மாதிரி கணக்கீடுகளும் ஆதாரத் திருத்தங்களும் அவற்றைப் பாதிக்கின்றன.

நீண்ட ஆயுளும் கூடுதல் கல்வியும் வாழ்க்கையைத் திட்டமிடவும், கற்கவும், வேறுவகையான பணிகளை நாடவும் உள்ள திறனில் ஏற்பட்ட முன்னேற்றங்கள். மக்கள் தங்களுக்குச் சாத்தியமெனக் கருதக்கூடிய வாழ்க்கையின் எல்லைகள் விரிவடைந்தன என்பதே எனது வாசிப்பு. அந்த வாய்ப்புகள் சமமாகப் பரவவில்லை என்றாலும், இந்த மாற்றம் பெரிது. இன்றைய ஊதியப் பணியாளரின் நிலையை மட்டும் வைத்து வளர்ச்சியை மதிப்பிட்டால், இந்த வரலாற்றின் பெரும்பகுதி விடுபட்டுவிடும்.

உலக வங்கியின் 2026 அக்டோபர் தரவுப் பதிவில், 2021-ஆம் ஆண்டின் வாங்கும் திறன் சமநிலைக் (purchasing power parity) கணக்கில் நாளொன்றுக்கு $3-க்கும் குறைவாக வாழ்ந்த இந்தியர்களின் பங்கு, 2011-இல் 27.1%-இலிருந்து 2023-இல் 2.6% ஆகக் குறைந்துள்ளது. கணக்கெடுப்பு மாற்றங்களும் ஒப்பிடுவதற்கான சரிசெய்தல்களும் துல்லியமான அளவைப் பாதிக்கின்றன.⁵ கடுமையான வறுமை குறைவது தனக்குரிய மதிப்புள்ள சாதனை. அந்த நிலையிலிருந்து ஒரு குடும்பம் எந்த அளவுக்கு பொருளாதாரப் பாதுகாப்பையும் (economic security) சேமிப்பையும் அடைகிறது என்பது அடுத்த கேள்வி.

இதற்கிடையில், வேலை வருமானம் ஒரே திசையில் செல்லவில்லை.

இந்திய வேலைவாய்ப்பு அறிக்கையின் விலைவாசிக்கேற்பச் சரிசெய்த மாத வருமானச் சராசரிகள் (real monthly earnings) இந்த வேறுபாட்டைக் காட்டுகின்றன:

ஒரே காலத்தில் இரண்டு பணிப்பிரிவுகளின் வருமானம் வெவ்வேறு திசைகளில் நகர்ந்தது. வரைபடம்: தென்கை. ஆதாரம்: இந்திய வேலைவாய்ப்பு அறிக்கை 2024 (India Employment Report 2024), படம் 2.8. இவை பிரிவு வாரியான சராசரிகள்; ஒரே மனிதர்களைப் பத்தாண்டுகள் தொடர்ந்து கணக்கிட்ட முடிவுகள் அல்ல.¹

இவை அனைத்தும் 2012 விலைகளில் கணக்கிட்ட தொகைகள். அறிக்கை, ஊரக மற்றும் நகர்ப்புற நுகர்வோர் விலைக் குறியீடுகளைப் பயன்படுத்தி விலைவாசி உயர்வைச் சரிசெய்கிறது.¹

கூலித் தொழிலாளர்களின் உயர்வு, மிகவும் குறைந்த தொடக்கநிலையிலிருந்து ஏற்பட்ட சராசரி வாங்கும் திறன் (purchasing power) முன்னேற்றம். அந்த முன்னேற்றத்தைப் பெற்ற குடும்பங்களுக்கு அன்றாடச் செலவுகளின் அழுத்தம் குறைந்திருக்கலாம். இருந்தும், பிந்தைய சராசரியும் ஊதியப் பணியாளர்களின் சராசரியைவிட மிகவும் குறைவுதான்.

ஊதியப் பணியாளர்களின் சரிவு ஒரு குடும்பத்தில் நிகழ்ந்தால், அதன் விளைவு வேறு. விலைவாசியைச் சரிசெய்த செலவும் குடும்பத்தின் பிற வருமானமும் மாறாமல் இருந்தால், குறைந்த வருமானம் சேமிப்பதற்கான இடத்தைக் குறைக்கும். முந்தைய நுகர்வைத் தொடர, சேமிப்பைக் குறைக்கவோ கூடுதல் வருமானம் பெறவோ ஏற்கெனவே உள்ள வளங்களைப் பயன்படுத்தவோ வேண்டியிருக்கும். இது வருமானத்துக்கும் செலவுக்கும் உள்ள கணக்கு உறவு. அந்தப் பிரிவில் உள்ள அனைவரின் சேமிப்பும் குறைந்தது என்ற அளவீடு அல்ல.

கணக்கெடுப்புகள் ஒரே பணியாளர்களைத் தொடர்ந்து பதிவு செய்யவில்லை. புதிதாக வேலைக்கு வந்தவர்கள், பணிவகைகள், வேலை செய்த காலம் ஆகியவை மாறினால் சராசரியும் மாறலாம். இந்த வரம்பை ஏற்ற பிறகும், முக்கியமான வேறுபாடு நீடிக்கிறது: தேசிய வளர்ச்சியுடன் வெவ்வேறு வருமானப் பாதைகள் ஒன்றாக நிகழ்ந்தன. எனவே நாட்டின் வளம் எவ்வாறு குடும்பத்தின் வளமாக மாறுகிறது என்பதைத் தனியாக ஆராய வேண்டும்.

ஊதியமும் பாதுகாப்பும் வாழ்வாதாரத்தை உறுதிசெய்கின்றன

இந்திய வேலைவாய்ப்பு அறிக்கை, முறைசாரா வேலைவாய்ப்பின் பங்கை 2000-இல் 91.5%, 2019-இல் 89.5%, 2022-இல் 90.3% என மதிப்பிடுகிறது.¹ பொருளாதாரம் பெருமளவு மாறியபோதும், முறையான பணிப் பாதுகாப்புகள் பெரும்பாலோருக்கு எட்டாமல் நீடித்தன. அதே தொடரில், தொடக்க ஆண்டுடன் ஒப்பிடும்போது சிறிய முன்னேற்றமும் 2019-க்குப் பிறகு பின்னடைவும் உள்ளன.

தொடர் ஊதியப் பணியிலும் எழுத்துப்பூர்வ ஒப்பந்தம் உறுதியில்லை. இத்தகைய ஒப்பந்தம் இல்லாதவர்களின் பங்கு, ஊதியப் பணியாளர்களில் 2005-இல் 59.6%, 2019-இல் 69.8%, 2022-இல் 61.9%. பிந்தைய குறைவுக்கு, பெருந்தொற்றுக் காலத்தில் பாதுகாப்பற்ற ஊதியப் பணிகள் மறைந்ததும் ஒரு காரணம் என அறிக்கை விளக்குகிறது.¹

வேலைவாய்ப்பும் பாதுகாப்பும் ஏன் வெவ்வேறு திசைகளில் நகரலாம் என்பதை இது புரியவைக்கிறது. வேலை வருமானம் தருகிறது. அந்த வருமானம் தடைபடும்போது என்ன ஆகும் என்பதைப் பணிப் பாதுகாப்புகள் பாதிக்கின்றன. நோயையோ வேலை இல்லாத காலத்தையோ கடக்க, சேமிப்பு, குடும்பத்தில் பிறர் சம்பாதிப்பது, பொதுச் சேவைகள், பயன்படுத்தக்கூடிய குடும்ப உதவி ஆகியவையும் தேவைப்படலாம். இவை குறைவாக இருந்தால், அன்றாட வாழ்வை வேலை தாங்கினாலும் எதிர்பாராத பின்னடைவுக்கான இடம் குறுகியதாக இருக்கும்.

சிறந்த ஊதியமும் வலுவான பாதுகாப்பும் ஒரே குடும்பத்திற்கு வெவ்வேறு வழிகளில் உதவக்கூடும். கூடுதல் வருமானம் சேமிப்பை உயர்த்தலாம். வருமானம் தடைபடும் காலத்தில் நம்பத்தகுந்த உதவி கிடைத்தால், குடும்பம் சொந்தமாகச் சமாளிக்க வேண்டிய சுமை குறையலாம். வேலைவாய்ப்பை அதிகரிப்பதுடன் இந்த வழிகளையும் ஆராய வேண்டும்.

ஆசிய நாடுகள் சென்ற பாதைகள் வேறு

இந்தியாவின் அனுபவம் வளர்ச்சியின் தவிர்க்க முடியாத பொதுப்பாதையா என்பதை அறிய, பிற வளரும் நாடுகளுடன் ஒப்பிடலாம்.

மொத்த வேலைவாய்ப்பில் வேளாண்மையின் பங்கு:

இவை உலக வங்கியும் பன்னாட்டுத் தொழிலாளர் அமைப்பும் வெளியிடும் புள்ளியியல் மாதிரி மதிப்பீடுகள் (modelled estimates). ஒரே தரவுப் பதிப்பின் ஒரே அளவீட்டையும் ஆண்டுகளையும் ஒப்பிடுகிறோம். நாடுகளின் கணக்கெடுப்பு வரையறைகளும் மாதிரி திருத்தங்களும் துல்லியமான அளவுகளைப் பாதிக்கலாம்.⁶

இந்தியாவில் வேளாண்மையிலிருந்து பிற பணிகளுக்கு ஏற்பட்ட மாற்றம் கணிசமானது. இந்த அளவீட்டில் சீனாவும் வியட்நாமும் பெரிய மாற்றத்தை அடைந்துள்ளன. வங்கதேசத்தில் வேளாண்மை வேலைவாய்ப்பின் பங்கு இந்தியாவைவிட அதிகமாகவே இருந்தது. எல்லாப் பொருளாதாரங்களும் ஒரே கால அட்டவணையில் பயணிக்கவில்லை என்பதை இந்த ஒப்பீடு காட்டுகிறது.

ஒரு பொருளாதாரத்தில் உள்ள செயல்பாடுகளின் வகைகள், மக்கள் நுழையக்கூடிய பணிகளையும் பாதிக்கின்றன. அதிகமானோருக்கு உற்பத்தித்திறன் கொண்ட வேளாண்மை சாராத வேலைகள் கிடைப்பது, வளர்ச்சியின் பலன்கள் கூடுதல் குடும்பங்களை அடைவதற்கான ஒரு வழியாக இருக்கலாம் என்பதே இங்குள்ள விளக்கம். அந்த மாற்றத்தின் தரமும் முக்கியம். கட்டுமானம், தொழில்துறை, சேவைத் துறை (services) ஆகிய ஒவ்வொன்றிலும் ஊதியமும் பாதுகாப்பும் பெரிதும் வேறுபடலாம். துறையின் பெயர் மட்டும் நல்ல வேலையை உறுதிசெய்வதில்லை; மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய கொள்கையையும் தனித்துக் காட்டுவதில்லை.

எனவே ஒப்பீட்டில் இரண்டு கேள்விகள் தேவை: புதிய பணிகள் எவ்வளவு பரவலாகக் கிடைத்தன? அவை எந்த அளவுக்கு வாழ்வாதாரத்தைத் தாங்கின? இந்தியாவின் மாற்றமும் பிற நாடுகளின் பெரிய மாற்றங்களும் இதை முக்கியமான ஆய்வு மற்றும் கொள்கைக் கேள்வியாக்குகின்றன. விளக்க வேண்டிய வேறுபாட்டைத்தான் அட்டவணை தருகிறது; எந்தக் கொள்கை சிறந்தது என்ற தயாரான தரவரிசையை அல்ல.

குடும்ப வளங்கள் பின்னடைவின் சுமையை மாற்றுகின்றன

ஒரே மாதிரியான நிலையற்ற வேலை கிடைக்கும் இருவரைக் கற்பனை செய்வோம். ஒருவரிடம் பயன்படுத்தக்கூடிய சேமிப்பு உள்ளது; அல்லது சில மாதச் செலவுகளை ஏற்கும் வசதியும் விருப்பமும் உள்ள உறவினர்கள் இருக்கிறார்கள். மற்றவர் அதே செலவுகளுக்காக உடனே சம்பாதித்தாக வேண்டும். இந்த நிபந்தனைகளில், முதலாமவரால் நீண்ட வேலைத் தேடலைச் சமாளிக்க முடியும்; வருமானம் தடைபட்டாலும் உடனே நுகர்வைக் குறைக்க வேண்டியதில்லை. இரண்டாமவருக்குக் காத்திருப்பதற்கான இடம் குறைவு.

வளங்கள் வாய்ப்பை எவ்வாறு பாதிக்கலாம் என்பதைக் காட்டும் நிபந்தனை எடுத்துக்காட்டு இது. எல்லாக் குடும்பங்களும் உதவும் என்றோ எல்லாச் சொத்துகளையும் உடனே செலவுக்குப் பயன்படுத்தலாம் என்றோ கருதத் தேவையில்லை.

இந்தியாவின் சொத்துப் பகிர்வு இந்தக் கேள்விக்கு முக்கியத்துவம் தருகிறது. பார்தி, சான்சல், பிக்கெட்டி, சோமாஞ்சி ஆகியோரின் மதிப்பீட்டில், 2022–23-இல் வருமானப் பகிர்வின் மேல்நிலை 1% பேர், வரிக்கு முந்தைய தேசிய வருமானத்தில் (pre-tax national income) 22.6% பெற்றனர். சொத்துப் பகிர்வின் மேல்நிலை 1% பேர், நிகரச் சொத்தில் (net wealth) 40.1% வைத்திருந்தனர். இவை 20 வயதும் அதற்கு மேலும் உள்ளவர்களைப் பற்றிய பகிர்வுகள்; இரு பகிர்வுகளின் மேல்நிலையிலும் இருப்பவர்கள் ஒரே நபர்களாக இருக்க வேண்டியதில்லை. தேசிய வருமானக் கணக்குகள், வரித் தகவல்கள், குடும்பக் கணக்கெடுப்புகள், பெரும் செல்வந்தர்களின் பட்டியல்கள் ஆகியவற்றை இணைக்கும் மதிப்பீடு இது. மிகப்பெரிய செல்வந்தர்களின் பங்கைச் சரிசெய்யும் முறை முடிவைப் பாதிக்கும்.⁷

சொத்துடைமையின் சமமற்ற நிலை, பயன்படுத்தக்கூடிய கையிருப்பு யாரிடம் உள்ளது என்று கேட்கத் தூண்டுகிறது. ஆனால் உதவி கிடைப்பது, சொத்தைப் பணமாக மாற்றுவது, கடன், குடும்பத்தின் பிற பொறுப்புகள் ஆகியவற்றைப் பொறுத்தே அதன் பயன் அமையும். மதிப்புள்ள சொத்து இருந்தும் அதைப் பயன்படுத்த முடியாவிட்டால், உடனடித் தேவைக்கு உதவி குறைவாக இருக்கலாம். தேசியப் பங்குகள் இந்தக் கையிருப்பையோ மரபுரிமையின் தாக்கம் தலைமுறைகளில் எவ்வாறு மாறியது என்பதையோ அளக்கவில்லை.

பெறக்கூடிய நியாயமான விளக்கம் இதுதான்: பயன்படுத்தக்கூடிய தொடக்க வளங்கள் வேறுபட்டால், ஒரே வருமான உறுதியின்மை வெவ்வேறு விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம். கல்வியும் முயற்சியும் இந்தச் சூழல்களுக்குள்தான் செயல்படுகின்றன. நிலையற்ற வருமானத்துடன் தனியாகத் தொழில் செய்பவரும் பெரும் சொத்துகளை வைத்திருப்பவரும், சொந்தமாக வேலை செய்கிறார்கள் என்ற ஒரே பெயருக்குள் வந்தாலும், அவர்களின் பொருளாதார நிலைகள் பெரிதும் வேறுபடுகின்றன.

குவிப்பிற்கும் ஒரு வரலாறு உள்ளது. மதிப்பிடப்பட்ட மேல்நிலை 1% வருமானப் பங்கு, 1982-இல் 6.1% வரை குறைந்து, பின்னர் பெரிதும் உயர்ந்தது.⁷ வளர்ச்சியுடன் பகிர்வும் மாறியது. இன்றைய நிலை விடுதலையிலிருந்து இடைவிடாமல் நீடித்த ஒரே போக்கின் முடிவல்ல.

வளர்ந்த நாடுகளிலும் பகிர்வும் நுழைவுச் செலவும் முக்கியம்

சராசரி வருமானம் மேலும் உயர்ந்த பிறகும் என்ன நிகழலாம் என்பதை வளர்ந்த பொருளாதாரங்கள் ஆராய உதவுகின்றன.

ராஜ் செட்டியும் (Raj Chetty) சக ஆய்வாளர்களும், அமெரிக்காவில் 1940-இல் பிறந்தவர்களில் சுமார் 90% பேர் தங்கள் பெற்றோரைவிட அதிக வருமானம் பெற்றதாக மதிப்பிடுகின்றனர். 1980-களில் பிறந்தவர்களிடம் அந்தப் பங்கு சுமார் 50%. அடிப்படைக் கணக்கு, விலைவாசியைச் சரிசெய்து, சுமார் 30 வயதில் இருந்த வரிக்கு முந்தைய குடும்ப வருமானத்தை ஒப்பிடுகிறது. முந்தைய தலைமுறைகளின் பெற்றோர் வருமானப் பகிர்வுகள் மீள்கட்டமைக்கப்படுகின்றன; அனுமானங்கள் மாறினாலும் முடிவு நிலைக்கிறதா என்பதையும் ஆய்வாளர்கள் சோதிக்கிறார்கள்.⁸

வளர்ச்சியும் பகிர்வும் வேறுவிதமாக இருந்தால் என்ன நிகழ்ந்திருக்கும் என்பதையும் அந்த ஆய்வு கணக்கிடுகிறது. வளர்ச்சியின் பலன்கள் பரவலாகப் பகிரப்பட்டதாகக் கொள்ளும் மாற்றுநிலை மதிப்பீடு (counterfactual simulation), தலைமுறை முன்னேற்றத்தில் ஏற்பட்ட இடைவெளியில் 71%-ஐக் குறைக்கிறது. அதிக வளர்ச்சியை மட்டும் கொள்ளும் மாற்றுக் கணக்கில் அது 29%.⁸ இவை நிபந்தனைகளின் அடிப்படையிலான மாற்றுநிலை மதிப்பீடுகள்; நடைமுறைப்படுத்தப்பட்ட கொள்கைகளின் அளவிடப்பட்ட விளைவுகள் அல்ல. இருந்தும், ஒரு தலைமுறையில் எத்தனை பேர் முன்னேறுகிறார்கள் என்பதில் கூடுதல் வருமானம் எவ்வாறு பகிரப்படுகிறது என்பதும் பெரும் பங்கு வகிக்கக்கூடும் என்ற கருத்தை அவை விளக்குகின்றன.

இங்கிலாந்தின் வீட்டு விலைகள் நுழைவுச் சுமையையும் முன்னேற்றத்தின் சாத்தியத்தையும் காட்டுகின்றன. 2025-இல் வீட்டு விற்பனை விலையின் நடுநிலை மதிப்பு (median) £300,000. இது முழுநேரப் பணியாளரின் மொத்த ஆண்டு வருமான நடுநிலை மதிப்பைவிட சுமார் 7.6 மடங்கு. 2021-க்குப் பிறகு வீட்டு விலைகளின் நடுநிலை மதிப்பு 5% உயர்ந்தபோது, வருமானம் 25% உயர்ந்தது. இதனால் வாங்குவதற்கான வசதி மேம்பட்டது; இருந்தும் தரவுத் தொடரின் தொடக்கக் காலத்தைவிட கடினமாகவே இருந்ததாகப் பிரிட்டனின் தேசியப் புள்ளிவிவர அலுவலகம் (Office for National Statistics) கூறுகிறது.⁹

பொதுவான பாடம் நிபந்தனையுடன் தெளிவாக உள்ளது: நுழைவுச் செலவைவிட வருமானம் வேகமாக உயர்ந்தால், அந்த அளவீட்டில் விலை உயர்ந்த சொத்தை வாங்குவது எளிதாகலாம். வீட்டுக் கடன் வட்டி, முன்பணம், வாடகை, குடும்பத்தில் சம்பாதிப்போரின் எண்ணிக்கை ஆகியவையும் அனுபவத்தை மாற்றும்.

இந்தியாவில் எவற்றை ஆராய வேண்டும் என்பதற்கு இந்த ஆய்வுகள் வழிகாட்டுகின்றன: வளர்ச்சியின் பகிர்வு, வருமானத்துக்கும் அடிப்படைத் தேவைகளின் செலவுக்கும் உள்ள உறவு, இளவயதில் பொருளாதாரப் பொறுப்புகளை ஏற்கும்போது கிடைக்கும் வளங்கள். அமெரிக்காவின் தலைமுறைச் சதவீதங்களும் இங்கிலாந்தின் விலை விகிதங்களும் அந்த நாடுகளுக்குரிய அளவுகளாகவே இருக்கின்றன.

பங்கேற்பும் நுகர்வும் முன்னேற்றத்தின் பகுதிகள்

அண்மைக் கால முன்னேற்றங்களுக்கும் வாய்ப்புகள் எவ்வாறு மாறின என்ற விளக்கத்தில் இடம் உண்டு.

காலமுறை உழைப்பாளர் கணக்கெடுப்பின் (Periodic Labour Force Survey) அதிகாரப்பூர்வத் தரவில், 15 வயதும் அதற்கு மேலும் உள்ள பெண்களின் உழைப்பாளர் பங்கேற்பு விகிதம் (labour force participation rate), 2022–23-இல் 37.0%-இலிருந்து 2023–24-இல் 41.7% ஆக உயர்ந்தது. அதே வயதுப் பெண்களில் வேலை செய்வோரின் பங்கு 35.9%-இலிருந்து 40.3% ஆக உயர்ந்தது. இவை முதன்மை மற்றும் துணைச் செயல்நிலைகளைச் சேர்த்த தேசிய அளவீடுகள்.¹⁰ கூடுதல் பெண்கள் வேலை செய்வதாகவோ உழைப்பாளர் தொகுதியில் பங்கேற்பதாகவோ பதிவாகியுள்ளனர். அந்த வேலை தனிப்பட்ட வருமானத்தையும் கூடுதல் தேர்வுகளையும் போதிய பாதுகாப்பையும் தந்ததா என்பதை அறிய, பணிகளின் தன்மையைப் பார்க்க வேண்டும்.

குடும்ப நுகர்வுச் செலவுக் கணக்கெடுப்பில் (Household Consumption Expenditure Survey), அந்த இரு ஆண்டுகளுக்கு இடையே நுகர்வுச் சமத்துவமின்மை குறைந்தது. அதனை அளக்கும் கினி குணகம் (Gini coefficient), ஊரக இந்தியாவில் 0.266-இலிருந்து 0.237 ஆகவும், நகர்ப்புற இந்தியாவில் 0.314-இலிருந்து 0.284 ஆகவும் குறைந்தது.¹¹ கடுமையான வறுமைக் குறைவுடனும் கூலித் தொழிலாளர்களின் வருமான உயர்வுடனும் சேர்த்துப் பார்த்தால், குடும்ப முன்னேற்றத்தைப் புரிந்துகொள்ள ஊதியம், சொத்து ஆகியவற்றுடன் நுகர்வையும் பார்க்க வேண்டியதன் தேவை தெரிகிறது.

இவை சொத்துக் குவிப்புடன் ஒன்றாக நிகழலாம். நுகர்வு என்பது பயன்படுத்துவது. வருமானம் என்பது பெறுவது. நிகரச் சொத்து என்பது கடனைக் கழித்த பிறகு வைத்திருப்பது. நுகர்வில் இடைவெளி குறைய, சொத்துடைமை சமமாகிவிட வேண்டியதில்லை. அன்றாட வாழ்வு மேம்பட்ட குடும்பத்திடமும் வருமானம் தடைபடும் காலத்தைத் தாங்கப் போதிய கையிருப்பு இல்லாமல் இருக்கலாம்.

முன்னேற்றம் இங்கு விளக்கத்தின் ஒரு பகுதியாகிறது. வளர்ச்சி வறுமையைக் குறைத்து பங்கேற்பை விரிவுபடுத்தலாம். அதேவேளையில், நம்பத்தகுந்த வேலை பெறுவதும் கையிருப்பை உருவாக்குவதும் இன்னும் நிறைவேறாத பணிகளாக இருக்கலாம். ஒவ்வொரு முன்னேற்றமும் அடுத்த பணியைத் தொடங்கும் நிலையை மாற்றுகிறது.

இந்த விளக்கத்தின் வரம்புகள்

கடந்த காலத்தைத் தேர்ந்தெடுத்து நினைவுகூர்வது, எதிர்பார்ப்புகள் மாறுவது, குடும்பங்களின் அமைப்பு மாறுவது ஆகியவை, வாழ்வு கடினமாகிவிட்டது என்ற உணர்வின் ஒரு பகுதிக்கான வலுவான மாற்று விளக்கம். குடும்ப ஒப்பீடுகளில் முந்தைய பாதுகாப்பான பணிகளின் பயனாளிகள் அதிகமாக இடம்பெறலாம். அது தவறான தொடக்கநிலையை விளக்கலாம். ஆனால் அளவிடப்பட்ட வருமான அழுத்தத்தையோ முறைசாரா வேலை நீடிப்பதையோ மறைத்துவிடாது.

இந்தியாவில் தலைமுறைகளை ஒரேபோன்ற நிலையில் ஒப்பிடும் குடும்பத் தரவுதான் பெரிய விடுபட்ட பகுதி. அடிப்படைச் செலவுகள், கடன், சேமிப்பு, பாதுகாப்புகள், பயன்படுத்தக்கூடிய குடும்ப வளங்கள் ஆகியவற்றைச் சேர்த்துப் பார்க்க வேண்டும். பணியாளர்களின் தொகுப்பு மாறுவது, சொத்தை அளவிடுவது ஆகியவற்றின் வரம்புகளை மேலே பார்த்தோம். அவை தனிநபர் அனுபவத்தை எவ்வளவு தூரம் பின்தொடரலாம், காரணங்களை எவ்வளவு துல்லியமாகப் பிரிக்கலாம் என்பதைக் கட்டுப்படுத்துகின்றன. கண்டறிந்த முன்னேற்றங்களும் அழுத்தங்களும் நீடிக்கின்றன.

நான்கு நிலைகளைக் கொண்ட விளக்கம் இந்த முடிவுகளின் அடிப்படையிலான எனது தொகுப்பு. காலிப்பணியிடங்கள், வேலை தேடும் காலம், குடும்பக் கையிருப்பு, ஒரே வயதில் தலைமுறைகளின் நிலை ஆகியவற்றைப் பற்றிய சான்றுகள் எந்த வழிகள் முக்கியம் என்பதைத் தீர்மானிக்க உதவும். அவை இந்த விளக்கத்தை வலுப்படுத்தலாம்; அல்லது வேறொரு விளக்கம் சிறப்பாகப் பொருந்துவதைக் காட்டலாம்.

வேலை தர வேண்டிய உறுதி

வாழ்க்கைக்கான அந்த எதிர்பார்ப்பில் பல நிலைகள் உள்ளன: திறன்களைப் பெறுவது, பொருத்தமான வேலையில் சேர்வது, நம்பத்தகுந்த வருமானமும் பாதுகாப்பும் பெறுவது, எதிர்காலத்திற்கான வளங்களை உருவாக்குவது. இந்தியா குறிப்பிடத்தக்க முன்னேற்றம் அடைந்தது. இந்த ஒவ்வொரு நிலையையும் அடைவதில் சமமற்ற நிலையும் நீடித்தது. முழுக் காலத்தையும் வெற்றி அல்லது சரிவு என்ற ஒரே தீர்ப்புக்குள் வைப்பதைவிட இந்த விளக்கம் பயனுள்ளது.

அடிப்படைச் செலவுகளுக்குப் பிறகு குடும்பத்திடம் எஞ்சும் வளங்களோ பணிப் பாதுகாப்புகளோ மேம்படாமல் உற்பத்தி மட்டும் உயர்ந்தால், கூடுதல் வளத்துடன் பாதுகாப்பின்மையும் நீடிக்கலாம். சிறந்த வருமானம், பொருத்தமான வேலைகள், பின்னடைவுகளின்போது பயனுள்ள உதவி ஆகிய வழிகளில் வளர்ச்சி கூடுதல் பணியாளர்களைச் சென்றடைந்தால், வாழ்வாதாரம் நம்பத்தகுந்ததாக மாறலாம். இவை நிபந்தனைகளுடன் கூடிய சாத்தியங்கள்; இந்தியா எதைத் தேர்ந்தெடுக்கும் என்ற முன்னறிவிப்புகள் அல்ல.

மேம்பட்ட வாய்ப்புகளிலிருந்து நீடித்து வாழக்கூடிய வாழ்க்கையை எத்தனை பேரால் உருவாக்க முடிகிறது என்பதே வளர்ச்சிக்கான பயனுள்ள சோதனை. நீண்ட ஆயுள், கூடுதல் கல்வி, குறைந்த வறுமை ஆகியவை அடுத்த முன்னேற்றத்திற்கான சாதனைகள். நம்பத்தகுந்த வாழ்வாதாரம் அதே எதிர்பார்ப்பின் அடுத்த பகுதி.

Footnotes

1. https://www.ilo.org/sites/default/files/2024-08/India%20Employment%20-%20web_8%20April.pdf ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵ ↩⁶ ↩⁷ ↩⁸

2. https://raw.githubusercontent.com/owid/owid-datasets/6155d4ca1ea14ef30e753010a25521eeb416e8a2/datasets/Maddison%20Project%20Database%202020%20%28Bolt%20and%20van%20Zanden%20%282020%29%29/Maddison%20Project%20Database%202020%20%28Bolt%20and%20van%20Zanden%20%282020%29%29.csv ↩

3. https://raw.githubusercontent.com/owid/owid-datasets/6155d4ca1ea14ef30e753010a25521eeb416e8a2/datasets/Life%20expectancy%20%28Gapminder%2C%20UN%2C%20IHME%29/Life%20expectancy%20%28Gapminder%2C%20UN%2C%20IHME%29.csv ↩

4. https://raw.githubusercontent.com/owid/owid-datasets/6155d4ca1ea14ef30e753010a25521eeb416e8a2/datasets/Educational%20Attainment%20-%20Barro%20Lee%20Education%20Dataset%20%282010%29%20/Educational%20Attainment%20-%20Barro%20Lee%20Education%20Dataset%20%282010%29%20.csv ↩

5. https://api.worldbank.org/v2/country/IND;IDN;BGD;VNM;CHN;GBR;USA;DEU;JPN;KOR/indicator/SI.POV.DDAY?format=json&per_page=20000 ↩

6. https://api.worldbank.org/v2/country/IND;IDN;BGD;VNM;CHN;GBR;USA;DEU;JPN;KOR/indicator/SL.AGR.EMPL.ZS?format=json&per_page=20000 ↩

7. https://wid.world/document/income-and-wealth-inequality-in-india-1922-2023-the-rise-of-the-billionaire-raj-world-inequality-lab-working-paper-2024-09/ ↩ ↩²

8. https://opportunityinsights.org/wp-content/uploads/2018/03/abs_mobility_paper.pdf ↩ ↩²

9. https://www.ons.gov.uk/peoplepopulationandcommunity/housing/bulletins/housingaffordabilityinenglandandwales/2025 ↩

10. https://www.mospi.gov.in/sites/default/files/press_release/Press_note_AR_PLFS_2023_24_22092024.pdf ↩

11. https://www.mospi.gov.in/sites/default/files/publication_reports/HCES%20FactSheet%202023-24.pdf ↩