கூட்டு முதலாளித்துவம் குறையவில்லை; அது சட்டப்பூர்வமானது

சுருக்கம்

இந்தியாவின் நிதிசாரா நிறுவனங்களின் மொத்த சொத்துகளில் ஐந்து பெரும் வணிகக் குழுமங்களின் (Big-5) பங்கு 1991-இல் 10%-ஆக இருந்து 2021-இல் கிட்டத்தட்ட 18%-ஆக உயர்ந்தது; அதேசமயம் அதற்கு அடுத்த ஐந்து குழுமங்களின் பங்கு 18%-லிருந்து 9%-க்கும் கீழ் சரிந்தது — மேலும் இந்த அசுர வளர்ச்சியின் மிகக் கூர்மையான கட்டம் 2015-க்குப் பிறகே தொடங்குகிறது.¹ அதே காலகட்டத்தில், ஆதிக்கம் செலுத்திய முதன்மையான அரசியல் நிதி கருவியானது வடிவமைப்பிலேயே ரகசியமானதாக மாற்றப்பட்டது: நிதிச் சட்டம் மூலம் கொண்டுவரப்பட்ட தேர்தல் பத்திரத் திட்டம் (Electoral Bond Scheme), ஒரே நேரத்தில் மூன்று வெளிப்படைத்தன்மைக் கடமைகளை நீக்கியது, நிறுவன நன்கொடைகளுக்கான உச்சவரம்பை ஒழித்தது, மேலும் சட்டவிரோதம் எதுவும் இல்லாததால் ஆறு ஆண்டுகளாக எந்த ஊழல் வழக்கையும் உருவாக்கவில்லை.²³ உச்ச நீதிமன்றம் பிப்ரவரி 2024-இல் அரசியல் சாசனத்தின் 19(1)(a) பிரிவின் கீழ் வாக்காளரின் தகவல் அறியும் உரிமையை இது மீறுவதாகக் கூறி இத்திட்டத்தை ரத்து செய்தது.² அமெரிக்காவிலும் ‘டார்க் மணி’ (dark money) 2024 தேர்தலில் 1.9 பில்லியன் டாலர்களை எட்டியுள்ளது.⁴ சர்ச்சைகளின் எண்ணிக்கை எவை தடை செய்யப்பட்டுள்ளன என்பதை மட்டுமே காட்டுகிறது; உண்மையில் என்ன நடக்கிறது என்பதைக் காட்டுவதில்லை.

சட்டப்பூர்வமானது, தணிக்கை செய்யப்பட்டது, ஊடகங்களின் கவனத்தை ஈர்க்காதது. படம்: Yury Kirillov / Unsplash.⁵

நிலைக்காத தவறான அனுமானம்

கடந்த தசாப்தத்தைப் பற்றிய பொதுவான பார்வை ஒன்று உண்டு: பெரிய ஊழல் சர்ச்சைகள் முடிவுக்கு வந்துவிட்டன. 2G இல்லை, நிலக்கரிச் சுரங்க ஒதுக்கீடு ஊழல் இல்லை, காமன்வெல்த் ஊழல் இல்லை. ஆகவே ஊழல் தலைப்புச் செய்திகளின் சகாப்தம் முடிந்துவிட்டது, ஏதோ ஒன்று நிச்சயமாகச் சீரடைந்துவிட்டது என்று கூறப்படுகிறது.

அது ஏதோ ஒன்றைக் குறிக்கிறது என்பது உண்மைதான்; ஆனால் எதைக் குறிக்கிறது என்பதே கேள்வி.

ஒரு ஊழல் சர்ச்சை உருவாவதற்கு மூன்று கூறுகள் தேவை: ஒரு மதிப்புப் பரிமாற்றம், அதைத் தடை செய்யும் ஒரு விதி, மற்றும் அந்த விதிமீறலை ஆவணப்படுத்தக்கூடிய ஒருவர். இதில் எதையாவது ஒன்றை நீக்கிவிட்டால், பரிமாற்றம் தொடர்ந்து நடக்கும் ஆனால் சர்ச்சை மறைந்துவிடும். குறிப்பாக அந்த விதியை நீக்கிவிட்டால், பரிமாற்றம் என்பது தணிக்கை செய்யப்பட்ட, முற்றிலும் சட்டப்பூர்வமான, ஊடகங்களின் தலைப்புச் செய்திக்கு சற்றும் சுவாரசியமற்ற ஒரு வழக்கமான நடைமுறையாக மாறிவிடுகிறது.

எனவே “குறைவான சர்ச்சைகள்” என்பது உண்மையான நேர்மையையும் குறிக்கலாம்; அல்லது மிக நேர்த்தியாகக் கட்டமைக்கப்பட்ட சட்டப்பூர்வப் பிடிப்பையும் (better-structured capture) குறிக்கலாம்.

முதல் அளவீடு: தொடர்ந்த கார்ப்பரேட் சொத்துக் குவிப்பு

ரிசர்வ் வங்கியின் முன்னாள் துணை ஆளுநர் விரல் ஆச்சார்யா (Viral Acharya), 2023-ஆம் ஆண்டு புரூக்கிங்ஸ் ஆய்வறிக்கையில் இதை மிகத் தெளிவாக ஆவணப்படுத்தியுள்ளார்.

ரிலையன்ஸ், டாடா, ஆதித்ய பிர்லா, அதானி மற்றும் பார்தி ஏர்டெல் ஆகிய “உச்ச ஐந்து” (Big-5) நிறுவனங்களின் பங்கு, இந்தியாவின் நிதிசாராத் துறை மொத்த சொத்துகளில் 1991-இல் 10%-ஆக இருந்து 2021-இல் கிட்டத்தட்ட 18%-ஆக உயர்ந்தது. அதே காலகட்டத்தில், அடுத்த ஐந்து பெரிய நிறுவனங்களின் பங்கோ 18%-லிருந்து 9%-க்கும் கீழ் சரிந்தது.¹

இதன் பொருள் என்னவென்றால், இந்தியப் பொருளாதாரம் விரிவடைந்தாலும், அதன் பெரும்பகுதி சொத்துகள் ஒரு சிலரின் கைகளிலேயே குவிந்துள்ளன. துறை வாரியாகப் பார்த்தால், தொலைத்தொடர்பு, விமான நிலையங்கள், துறைமுகங்கள், மின்சாரம், எரிவாயு போன்ற கட்டமைப்புத் துறைகளில் இந்த ஐந்து நிறுவனங்களின் சந்தைப் பங்கு 2010-இல் 18%-ஆக இருந்து 2021-இல் 40%-க்கும் மேல் உயர்ந்தது.¹

போட்டி குறைந்து ஆதிக்கம் கூடும் போது லாப வரம்புகளும் (markups) அதிகரிக்கின்றன; இது நுகர்வோரின் தலையிலேயே விழுகிறது.

இரண்டாவது அளவீடு: சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்ட ரகசிய நிதி

இரண்டாவது அளவீடு தேர்தல் பத்திரங்கள் (Electoral Bonds) பற்றியது.

2017-ஆம் ஆண்டு மத்திய பட்ஜெட்டில் நிதி மசோதா (Finance Bill) என்ற குறுக்குவழியில் கொண்டுவரப்பட்ட இத்திட்டம், மூன்று முக்கிய சட்டங்களின் வெளிப்படைத்தன்மை விதிகளை ஒரே அடியில் நீக்கியது:²

1. மக்கள் பிரதிநிதித்துவச் சட்டம்: கட்சிகள் தேர்தல் பத்திரங்கள் மூலம் பெறும் நன்கொடைகளை தேர்தல் ஆணையத்திடம் வெளிப்படுத்த வேண்டியதில்லை.
2. வருமான வரிச் சட்டம்: யார் நன்கொடை கொடுத்தார்கள் என்ற பதிவை கட்சிகள் வைத்திருக்க வேண்டிய கட்டாயம் நீக்கப்பட்டது.
3. நிறுவனங்கள் சட்டம் (Companies Act): நிறுவனங்கள் தங்கள் லாப-நஷ்டக் கணக்கில் யாருக்கு எவ்வளவு அரசியல் நன்கொடை கொடுத்தன என்பதைக் குறிப்பிடத் தேவையில்லை; மேலும் ஒரு நிறுவனம் தனது மூன்றாண்டு சராசரி நிகர லாபத்தில் 7.5% வரை மட்டுமே நன்கொடை அளிக்கலாம் என்ற உச்சவரம்பு முற்றிலும் ஒழிக்கப்பட்டது.²

இதன் விளைவாக, நஷ்டத்தில் இயங்கும் போலி நிறுவனங்கள் (shell companies) கூட வரம்பற்ற தொகையை அரசியல் கட்சிகளுக்கு ரகசியமாக வழங்க வழிவகை செய்யப்பட்டது.

சாதாரண மக்கள் ரகசியமாக நன்கொடை அளிக்கவே இத்திட்டம் என்று கூறப்பட்டது. ஆனால் ஜனநாயக சீர்திருத்தங்களுக்கான சங்கம் (ADR) வெளியிட்ட தரவுகள், விற்பனையான தேர்தல் பத்திரங்களில் 94% பத்திரங்கள் தலா 1 கோடி ரூபாய் மதிப்புடையவை என்பதைக் காட்டின.³⁶ இது சாதாரண குடிமக்களுக்கான திட்டம் அல்ல; கார்ப்பரேட் நிதிக்கான தனிப்பாதை.

2024 பிப்ரவரி 15 அன்று, உச்ச நீதிமன்றத்தின் ஐந்து நீதிபதிகள் கொண்ட அரசியல் சாசன அமர்வு இத்திட்டத்தை முழுமையாக ரத்து செய்தது. குடிமக்கள் யாருக்கு வாக்களிக்கிறார்கள் என்பதைத் தீர்மானிக்க, கட்சிகளுக்கு யார் நிதியளிக்கிறார்கள் என்பதை அறியும் உரிமை அரசியல் சாசனப் பிரிவு 19(1)(a)-இன் கீழ் அடிப்படை உரிமை என்று நீதிமன்றம் தீர்ப்பளித்தது.²

இது இந்தியாவிற்கு மட்டுமே உரிய தனித்துவமல்ல

மக்களாட்சியின் முன்னுதாரணமாகக் காட்டப்படும் அமெரிக்காவிலும் இதே இயங்குமுறைதான் செயல்படுகிறது.

2010-ஆம் ஆண்டின் சிட்டிசன்ஸ் யுனைடெட் (Citizens United) தீர்ப்பிற்குப் பிறகு, அமெரிக்கத் தேர்தல்களில் நன்கொடையாளர்களின் பெயர்களை வெளியிடத் தேவையில்லாத நிறுவனங்கள் (‘டார்க் மணி’) செலவழித்த தொகை 4.3 பில்லியன் டாலர்களைத் தாண்டியுள்ளது; 2024 தேர்தல் சுழற்சியில் மட்டுமே இது 1.9 பில்லியன் டாலர்களாக உயர்ந்துள்ளது.⁴

இது எதுவுமே ஊழல் வழக்கல்ல. அனைத்துமே சட்டப்பூர்வமானது.

ஒரே வித்தியாசம்: இந்தியாவில் இது சட்டமன்ற மசோதா மூலம் வந்தது; அமெரிக்காவில் நீதித்துறைத் தீர்ப்பின் மூலம் வந்தது. ஆனால் இரண்டுமே ஒரே முடிவை நோக்கியே நகர்ந்தன: அரசியல் அதிகாரத்திற்குப் பணம் தேவைப்படும் சூழலில், நன்கொடையாளர்களை வெளிப்படைத்தன்மையிலிருந்து பாதுகாக்கும் ஒரு சட்டப்பூர்வப் பாதையை அமைப்பே உருவாக்கிக் கொள்கிறது.

இந்த வாதம் உண்மையில் என்ன கூறுகிறது?

துல்லியமான புரிதல் மிக அவசியமானது: தேர்தல் பத்திரங்கள்தான் கார்ப்பரேட் சொத்துக் குவிப்பை உருவாக்கின என்று இந்தக் கட்டுரை கூறவில்லை. அதற்கு நேரடிச் சான்றுகள் தேவையாகும்; மேலும் கார்ப்பரேட் குவிப்பு தேர்தல் பத்திரங்களுக்கு முன்பே தொடங்கிவிட்டது.

இந்தக் கட்டுரை முன்வைக்கும் மைய உண்மை மிக எளிமையானது: ஊழல் சர்ச்சைகளின் அதிர்வெண் என்பது அரசு-கார்ப்பரேட் பிணைப்பின் அளவை மதிப்பிடுவதற்கான மிக மோசமான கருவியாகும்; ஏனெனில் பிணைப்பு சட்டப்பூர்வமாக்கப்படும் போது சர்ச்சைகள் தானாகவே குறைந்துவிடுகின்றன.

உரிம ராஜ்ஜியத்தில் (licence raj) அனுமதிகள் கள்ளச்சந்தையில் விற்கப்பட்டதால் சர்ச்சைகள் வெடித்தன. ஆனால் புதிய அமைப்பில் விதிகளே கார்ப்பரேட்டுகளுக்குச் சாதகமாகத் திருத்தப்பட்டுவிட்டதால், சர்ச்சைகளுக்கான சட்டவிரோத வாய்ப்பு இல்லாது போகிறது. அமைதி என்பது ஊழல் குறைந்ததன் சான்றல்ல; அது பரிமாற்றப் பாதை மேம்படுத்தப்பட்டதன் சான்றாகும்.

அடுத்த முறை ஊழல் சர்ச்சைகள் குறைந்துவிட்டதாக யாராவது பெருமை பேசினால், அவர்களிடம் கேளுங்கள்: சந்தைக் குவிப்பு விகிதம் என்ன ஆனது? லாப வரம்புகள் என்ன ஆயின? அரசியல் நிதியின் வெளிப்படைத்தன்மை என்ன ஆனது? சர்ச்சைகள் நின்றுபோன அதே காலகட்டத்தில் இந்த எண்கள் தவறான திசையில் நகர்ந்திருந்தால், நீங்கள் பார்ப்பது சீர்திருத்தமல்ல; சட்டப்பூர்வமாக்கப்பட்ட அதிகாரக் குவிப்பே ஆகும்.

---

Footnotes

1. https://www.brookings.edu/wp-content/uploads/2023/02/BPEA_Spring2023_EM-Panel_Acharya_unembargoed_updated.pdf ↩ ↩² ↩³

2. https://www.scobserver.in/cases/association-for-democratic-reforms-electoral-bonds-case-background/ ↩ ↩² ↩³ ↩⁴ ↩⁵

3. https://adrindia.org/content/supreme-court-declaring-electoral-bonds-unconstitutional-monumental-defence-democracy ↩ ↩²

4. https://www.brennancenter.org/our-work/research-reports/dark-money-hit-record-high-19-billion-2024-federal-races ↩ ↩²

5. https://unsplash.com/photos/looking-up-at-modern-glass-skyscrapers-against-a-bright-sky-6eqpNnKLbUI ↩

6. https://en.wikipedia.org/wiki/Electoral_bond ↩