சித்தாந்தம் என்பது இயங்குதளம் மட்டுமே, இயந்திரம் அல்ல

சுருக்கம்

62 நாடுகளில் 40 ஆண்டுகளில் நடைபெற்ற 475 தேர்தல்களை ஆய்வு செய்தபோது, ஆளும் கட்சியின் சித்தாந்த முத்திரை எதுவாக இருந்தாலும், சிறந்த பொருளாதார விளைவுகளை வழங்கியவர்கள் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர்; மோசமான பொருளாதார விளைவுகளைத் தந்தவர்கள் தண்டிக்கப்பட்டனர் — அதாவது வாக்குச்சாவடியில் வேலை செய்வது பௌதிகச் செயல்பாடுகளே தவிர, சித்தாந்த முழக்கங்கள் அல்ல என்பது உறுதியானது.¹ ஆனால், “சேவைகளை வழங்கிவிட்டால் மக்கள் விசுவாசம் தானாகவே கிடைத்துவிடும்” என்ற எளிய வாதமும் உண்மையல்ல: பொதுச் சேவை வழங்கல் மற்றும் அரசு மீதான மக்களின் ஏற்பு குறித்த ஆய்வுகள், மக்கள் தங்களுக்குக் கிடைக்கும் நன்மைகளை கவனிக்கவும், அதற்கு அரசைப் பாராட்டவும், அது நியாயமான முறையில் பகிர்ந்தளிக்கப்படுவதாகக் கருதவும் வேண்டும் என்பதைக் காட்டுகின்றன.² பௌதிக எதார்த்தம் சித்தாந்தத்திற்கு எல்லையை வகுக்கிறது; சித்தாந்தமோ பழி யாரைச் சார வேண்டும் என்பதைத் தீர்மானிக்கிறது. இரண்டுமே தனித்து ஆள முடியாது.

தாராவியும் அதன் பின்னணியில் உள்ள நவீன கோபுரங்களும். ஒரே சட்டகத்தில் இரு பௌதிக எதார்த்தங்கள்; அவை ஒரே அரசியலை உருவாக்குவதில்லை. படம்: Mark Hillary, CC BY 2.0.³

ஒவ்வொரு சித்தாந்தமும் தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொள்ளும் கூற்று

ஒவ்வொரு தீவிர நம்பிக்கையும் தன்னைச் சமூகத்தைத் தாங்கிப் பிடிக்கும் அச்சாணியாகவே முன்னிறுத்துகிறது. தேசியம், சமதர்மம், தடையற்ற சந்தை முதலாளித்துவம், மதப் பாரம்பரியம் — இவை ஒவ்வொன்றும் தன்னைத்தான் மக்களை ஒன்றிணைக்கும் சக்தியாகக் கருதுகின்றன.

ஆனால் இதே சித்திரத்தை நாம் வேறு விதமாகவும் பார்க்கலாம்: சித்தாந்தம் என்பது ஒரு சமூகத்தின் அஸ்திவாரம் அல்ல; மாறாக அது கோடிக்கணக்கான முன்பின் தெரியாத மனிதர்களை ஒரே நோக்கத்திற்காக ஒருங்கிணைக்கும் ஒரு மென்பொருள் (software) மட்டுமே. அது இயங்குவதே ஒரு மிக அடிப்படையான இயந்திரத்தின் மீதுதான்: உணவு, வீடு, குடிநீர், மின்சாரம், ஊதியம் மற்றும் பாதுகாப்பு ஆகியவை மக்களுக்குக் கிடைக்கின்றனவா என்பதுதான் அந்த இயந்திரம். அந்த இயந்திரம் இயங்காதபோது மென்பொருள் செயலிழந்துவிடுகிறது.

வாக்காளர்கள் உண்மையில் எதனைத் தண்டிக்கிறார்கள்?

இதற்குப் பொருளாதார-வாக்களிப்பு ஆய்வுகள் தெளிவான சான்றுகளைத் தருகின்றன. 62 நாடுகளில் 40 ஆண்டுகளில் நடந்த 475 தேர்தல்களை ஆய்வு செய்தபோது, உள்நாட்டு மற்றும் சர்வதேசச் சூழலோடு ஒப்பிடுகையில் சிறந்த பொருளாதார வளர்ச்சியைத் தந்த ஆளுங்கட்சிகளை மக்கள் ஆதரித்தனர்; மோசமான விளைவுகளைத் தந்தவர்களைத் தூக்கி எறிந்தனர்.¹

வாக்காளர்கள் ஒப்பீட்டு ரீதியாகவே இதை மதிப்பிடுகிறார்கள். ஒரு அரசாங்கம் வளர்ச்சி கண்டிருந்தாலும், அண்டை நாடுகள் அதைவிடச் சிறப்பாகச் செய்திருந்தால் மக்கள் தண்டிக்கிறார்கள்.¹ ஆளும் கட்சியின் சித்தாந்தம் எவ்வளவு புனிதமானதாக இருந்தாலும், கடுமையான பொருளாதாரத் துயரங்களை மக்கள் நீண்ட காலம் சகித்துக் கொள்வதில்லை.

அரசின் ஏற்புடைமை (Legitimacy) எதனால் உருவாகிறது?

அரசு உருவாக்கம் பற்றிய ஆய்வுகள் அரசின் தார்மீக ஏற்பை மூன்று வகைகளாகப் பிரிக்கின்றன:

1. செயல்பாட்டு ஏற்புடைமை (Performance legitimacy): மக்களுக்குச் சேவைகளையும் பாதுகாப்பையும் அரசு எவ்வாறு வழங்குகிறது என்பதிலிருந்து பிறப்பது.
2. செயல்முறை ஏற்புடைமை (Process legitimacy): பிரதிநிதித்துவம், மக்களாட்சி மற்றும் பொறுப்புக்கூறல் ஆகியவற்றிலிருந்து பிறப்பது.
3. பகிரப்பட்ட நம்பிக்கைகள் மற்றும் மரபுகள் (Shared beliefs): கலாச்சாரம் மற்றும் சித்தாந்தத்திலிருந்து பிறப்பது.⁴

சித்தாந்தம் என்பது மூன்றாவது பிரிவில் மட்டுமே வாழ்கிறது. வெளிப்புற நிறுவன அமைப்புகளைத் திணிப்பதை விட, மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்வதே உள்நாட்டு நிலைத்தன்மையை உருவாக்குகிறது என ஆய்வுகள் வலியுறுத்துகின்றன.⁴

எளிய வாதம் உடையும் இடம்

அப்படியானால், மக்களுக்குப் பொருட்களைக் கொடுத்துவிட்டால் அரசுக்கு விசுவாசம் கிடைத்துவிடுமா? அதுவும் அவ்வாறு நடப்பதில்லை.

சேவைகளுக்கான அணுகல் தானாகவே அரசு மீதான நம்பிக்கையை அதிகரித்துவிடாது.² மக்கள் அந்த நன்மைக்காக அரசைப் பாராட்டுகிறார்களா அல்லது என்.ஜி.ஓ மற்றும் பிற அமைப்புகளைப் பாராட்டுகிறார்களா (attribution) என்பது முக்கியமானது. ஜாம்பியாவில் அரசு அல்லாத அமைப்புகளால் பலன் பெற்ற மக்கள் அரசு மீது குறைந்த நம்பிக்கையே கொண்டிருந்தனர்; புரண்டியில் அரசால் எதுவும் கிடைக்காது என்று மக்கள் ஏற்கனவே நம்பியதால் அவர்கள் ஏமாற்றமடையவில்லை.²

மின்வெட்டு ஏற்படும்போது அது அரசாங்கத்தின் தவறா, முந்தைய ஆட்சியாளர்களின் தவறா, அல்லது வெளிநாட்டுச் சதியா என்பதைத் தீர்மானிப்பது பௌதிக மின்வெட்டு அல்ல; மக்கள் ஏற்கனவே கொண்டிருக்கும் சித்தாந்தக் கண்ணோட்டமே அதைத் தீர்மானிக்கிறது.

உண்மையான தொடர்பு

எனவே பௌதிக எதார்த்தமும் சித்தாந்தமும் காரண-காரிய சங்கிலியின் வெவ்வேறு புள்ளிகளில் இயங்குகின்றன:

• பௌதிகச் சூழ்நிலைகள் எல்லையை நிர்ணயிக்கின்றன: தொடர்ச்சியான தோல்விகள் எந்தவொரு சித்தாந்தத்தையும் காலப்போக்கில் தகர்த்துவிடும்.
• சித்தாந்தம் விளக்கத்தை ஆள்கிறது: எது தவறு, அதற்கு யார் காரணம், எவ்வளவு காலம் காத்திருக்க வேண்டும் என்பதைச் சித்தாந்தமே தீர்மானிக்கிறது.

பொருளாதார நிலைமைகள் மந்தமாகவும் குழப்பமாகவும் இருக்கும் இடைப்பட்ட காலங்களிலேயே சித்தாந்தம் மிக உச்சபட்ச அதிகாரத்தைப் பெறுகிறது. ஆனால் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் அலமாரிகள் முழுமையாகக் காலியாகும்போது, எந்தவொரு தத்துவத்தாலும் பட்டினியை மறைக்க முடிவதில்லை.

---

Footnotes

1. https://www.journals.uchicago.edu/doi/10.1086/693908 ↩ ↩² ↩³

2. https://gsdrc.org/topic-guides/the-legitimacy-of-states-and-armed-non-state-actors/debates/service-delivery-and-legitimacy/ ↩ ↩² ↩³

3. https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Dharavi_slum_in_Mumbai%2C_India_August_2009_5.jpg ↩

4. https://gsdrc.org/topic-guides/state-society-relations-and-citizenship/state-legitimacy/ ↩ ↩²