சுருக்கம்
“வெற்றியில் அதிர்ஷ்டத்தின் பங்கு எவ்வளவு?” என்ற கேள்விக்கு ஜான் ரோமரின் (John Roemer) அணுகுமுறை தெளிவான பதிலை அளிக்கிறது: எவருமே சுயமாகத் தேர்ந்தெடுக்காத சூழ்நிலைகளை, ஒருவரது தனிப்பட்ட உழைப்பு மற்றும் தற்காலிக அதிர்ஷ்டத்திலிருந்து பிரிக்க வேண்டும். உலக மக்கள்தொகையில் 94%-ஐ உள்ளடக்கிய 118 நாடுகளின் குடும்பக் கணக்கெடுப்புகளைக் கொண்டு பொருளாதார அறிஞர் பிராங்கோ மிலானோவிச் (Branko Milanović) இந்த ஆய்வை மேற்கொண்டார். இரண்டு தேர்ந்தெடுக்கப்படாத சூழ்நிலைகள் — நீங்கள் வாழும் நாட்டின் சராசரி வருமானம் மற்றும் அந்நாட்டின் வருமான சமத்துவமின்மை — உலகளவில் தனிநபர் வருமான வேறுபாடுகளில் பாதியைத் தீர்மானிக்கின்றன; அனைத்து நாடுகளின் பண்புகளையும் கணக்கில் கொண்டால் இந்த விகிதம் 66% முதல் 73% வரை உயர்கிறது.1 காங்கோ குடியரசுடன் ஒப்பிடும்போது, அமெரிக்காவில் வாழ்வதற்கான சராசரி வருமான உயர்வு 355%, ஸ்வீடனில் 329%, பிரேசிலில் 164% மற்றும் ஏமனில் 32% ஆகும்.1 ஒரு நாட்டில் பிறப்பது பெரும்பாலும் நிரந்தரமானது: உலக மக்களில் 3% க்கும் குறைவானவர்களே தாங்கள் பிறக்காத வேறு நாட்டில் வாழ்கின்றனர்.1 இரண்டாவது தேர்ந்தெடுக்கப்படாத சூழ்நிலை பெற்றோர் — இத்தாலி, பிரிட்டன் மற்றும் அமெரிக்காவில் தந்தையின் பொருளாதார நன்மைகள் அல்லது பலவீனங்களில் பாதி மகனுக்குக் கடத்தப்படுகிறது.2 மிலானோவிச்சின் முடிவு: உலக வருமானப் பகிர்வை விளக்குவதில் தனிநபர் உழைப்பின் பங்கு மிகக் குறைவான இடத்தையே வகிக்கிறது.1 அதே சமயம் இந்நாடுகளுக்கிடையேயான இடைவெளி 1988-ல் 81% என்பதிலிருந்து 2008-ல் 70% ஆகக் குறைந்துள்ளது.1
மக்கள் வாழும் நிலத்திற்கு மேலே பறக்கும் ஒரு விமானத்தின் இறக்கை. இந்தப் படத்தில் உள்ள அசாதாரணமான விஷயம் விமானம்தான்: ஏனெனில் 97% மனிதர்கள் தாங்கள் பிறந்த நாட்டிலேயே தங்கள் முழு வாழ்க்கையையும் கழிக்கிறார்கள். படம்: Blake Guidry / Unsplash.3
பதிலளிக்கக்கூடிய ஒரு வினா
“எனது வெற்றியில் எவ்வளவு அதிர்ஷ்டம்?” என்ற கேள்விக்கு எவராலும் எண்களில் பதிலளிக்க முடியாது. ஏனெனில் ‘அதிர்ஷ்டம்’ என்று அளவிடக்கூடிய பொருள் எதுவும் இல்லை.
ஆனால் அந்த ஒரு சொல்லை மாற்றிப் பாருங்கள்: அதிர்ஷ்டம் என்பதற்குப் பதிலாக சூழ்நிலைகள் — அதாவது ஒரு மனிதன் தேர்ந்தெடுக்காத, அவனால் மாற்ற முடியாத குறிப்பிட்ட எதார்த்தங்கள். அவற்றை நாம் அவதானிக்க முடியும்; புள்ளியியல் சமன்பாடுகளில் பொருத்தி அவை ஒருவரது வருமானத்தில் எவ்வளவு பங்கை வகிக்கின்றன என்பதைக் கணக்கிட முடியும்.
மிகப்பெரிய தேர்ந்தெடுக்கப்படாத உண்மை
எல்லாவற்றையும் விடப் பெரிய ஆனால் மிகக் குறைவாக விவாதிக்கப்படும் உண்மை: நீங்கள் எந்த நாட்டில் வாழ்கிறீர்கள் என்பது.
மிலானோவிச் உலக மக்கள் அனைவரையும் ஒரே இடத்தில் கற்பனை செய்து, அவர்களுக்கு ஒரு சீட்டு குலுக்கல் மூலம் ஒரு குறிப்பிட்ட நாட்டை வாழும் இடமாகத் தந்தால் என்ன நடக்கும் என்று கணக்கிட்டார்.
ஒரு நாட்டின் ஜிடிபி-யுடன் ஒருவரது சொந்த வருமானத்தின் தொடர்பு 0.866 ஆகும் — அதாவது கிட்டத்தட்ட ஒன்றுக்கு ஒன்று. நாடு மட்டுமே ஒரு மனிதனின் வருமான வேறுபாட்டில் 73% பங்கை வகிக்கிறது.1
இதில் தப்பிக்க வழி இல்லை: “உலக மக்களில் 97% பேருக்கு அவர்கள் பிறக்கும் நாடே அவர்களின் விதியாக அமைகிறது.” 3% க்கும் குறைவானவர்களே வேறு நாட்டிற்குப் புலம் பெயர்கிறார்கள். எனவே உழைப்பிற்கும் தற்காலிக அதிர்ஷ்டத்திற்கும் எஞ்சியிருப்பது மிகச் சிறிய இடமே.1
மறுபக்கம் சொல்லும் ஆறுதல்
ஆனால் அதே ஆய்வறிக்கை மற்றொரு முக்கியமான போக்கையும் சுட்டிக்காட்டுகிறது:
1988 முதல் 2008 வரையிலான இருபது ஆண்டுகளில், நாடுகளுக்கிடையேயான சமத்துவமின்மைப் பங்கு 81%-லிருந்து 70%-ஆகக் குறைந்தது.1 ஏழை மற்றும் அதிக மக்கள்தொகை கொண்ட ஆசிய நாடுகளின் (குறிப்பாக இந்தியா, சீனா) வேகமான வளர்ச்சியே இந்த வரலாற்று மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது.
செல்வந்த நாடுகளில் செய்யப்படும் வரிப் பகிர்வுகளை விட, ஏழை நாடுகள் செல்வந்த நாடுகளாக மாறுவதே உலக வரலாற்றின் மிகப்பெரிய சமத்துவக் கருவியாகும்.
இரண்டாவது தேர்ந்தெடுக்கப்படாத உண்மை: பெற்றோர்
நாடு என்பது பொதுவான சூழல் என்றால், பெற்றோர் என்பது தனிப்பட்ட சூழல்.
22 நாடுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வில், அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து மற்றும் இத்தாலியில் தந்தையின் பொருளாதார நன்மைகளில் சுமார் 50% அடுத்த தலைமுறைக்கு அப்படியே கடத்தப்படுகிறது; ஆனால் டென்மார்க், நார்வே, பின்லாந்தில் இது ஐந்தில் ஒரு பங்கிற்கும் குறைவு.2 சமத்துவமின்மை அதிகமாக உள்ள நாடுகளில் தலைமுறைகளுக்கிடையேயான வர்க்க நகர்வு குறைவாக உள்ளது (Great Gatsby Curve).2
இதன் உண்மையான பொருள் என்ன?
இது உழைப்பு பயனற்றது என்பதைக் குறிக்கவில்லை. ஒரு நாட்டிற்குள் உங்கள் சொந்த முடிவுகளும் உழைப்பும் முக்கியமானவை.
ஆனால் இது “எனது அனைத்து வருமானத்திற்கும் எனது சொந்த உழைப்பும் தகுதியும் மட்டுமே காரணம்; எனவே இது எனக்கு மட்டுமே சொந்தமானது” என்ற மேட்டிமை வாதத்தைத் தகர்க்கிறது. உங்களின் வருமானத்தில் 73% நீங்கள் தேர்ந்தெடுக்காத உங்கள் நாட்டினாலும் பெற்றோராலும் உருவானது என்றால், வறிய நாடுகளின் மீதான நமது பார்வை அறநெறி சார்ந்ததாக மாற வேண்டும்.
மிலானோவிச்சின் தரவுகள் காட்டும் நடைமுறை உண்மை எளிமையானது: மனிதகுலத்தின் பெருந்துயரைத் தீர்க்க ஒரே வழி, ஏழை நாடுகளின் சராசரி வருமானத்தை உயர்த்துவது மட்டுமே.
Footnotes
-
https://stonecenter.gc.cuny.edu/files/2015/05/milanovic-global-inequality-of-opportunity-how-much-of-our-income-is-determined-by-where-we-live-2015.pdf ↩ ↩2 ↩3 ↩4 ↩5 ↩6 ↩7 ↩8
-
https://stonecenter.gc.cuny.edu/files/2013/07/corak-income-inequality-equality-of-opportunity-and-intergenerational-mobility-2013.pdf ↩ ↩2 ↩3
-
https://unsplash.com/photos/person-taking-picture-of-plane-wings-while-flying-during-daytime-p9vr45T2scg ↩



