அரசாங்கம் vs தேர்தல் பிரச்சாரம்

மேடை நாடகத்திற்குத் தேவையான அனைத்தும் தயாராக உள்ளன; ஆனால் இன்னும் கணக்குக் காட்ட வேண்டிய பொறுப்பு எதுவும் வரவில்லை. படம்: Joakim Kingstrom / Unsplash.¹

தமிழகம் முழுவதும் தவெக (TVK) மாநாடுகள் அலைமோதிய போது, வாக்காளர்கள் திமுகவின் ஆட்சிப் பதிவையும் தவெகவின் எதிர்கால ஆற்றலையும் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதாக நம்பினர். ஆனால் உண்மையில் அவர்கள் அவ்வாறு செய்யவில்லை. அவர்கள் ஓர் அரசாங்கத்தை ஒரு தேர்தல் பிரச்சாரத்தோடு ஒப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அந்த ஒப்பீடு இயல்பிலேயே சமச்சீரற்றதாகக் கட்டமைக்கப்பட்டிருந்தது.

ஆசிரியர் குறிப்பு, 7 ஆகஸ்ட் 2026: இக்கட்டுரை ஏப்ரல் 23 தேர்தலுக்கு முன் எழுதப்பட்டது. அதன் வாதம் தேர்தல் கால நடையிலேயே பாதுகாக்கப்பட்டுள்ளது. தவெக ஆட்சிப் பொறுப்பேற்ற பிறகு என்ன மாறியது என்பதைப் பின்குறிப்பு விளக்குகிறது.

இது தவெக அல்லது திமுகவின் தனிப்பட்ட பிரச்சினை அல்ல. இது மக்களாட்சி அரசியலின் அடிப்படை இயங்குமுறை: எதிர்க்களத்தில் இருக்கும் எந்தவொரு புதிய சக்தியும் ஆளுங்கட்சியின் வெளிப்படையான தோல்விகளைத் தனது சொந்த கண்ணுக்குத் தெரியாத புனிதத்தின் சான்றாக எளிதில் மாற்றிவிட முடியும். ஆனால் மறுபுறம் இன்னொரு ஆபத்தும் உள்ளது: எந்தவொரு புதிய அரசும் காலப்போக்கில் கறைகளைப் பெறுகிறது என்பதற்காக, ஆட்சி மாற்றத்தால் எந்தப் பயனும் இல்லை என்று முடிவுக்கு வருவதும் தவறானது.

ஆட்சி மாற்றம் என்பது பெரும்பாலும் சீர்திருத்தத்திற்கான ஒரு வாய்ப்பை உருவாக்குகிறது. ஆனால் ஆட்சி மாற்றம் மட்டுமே சீர்திருத்தமாகிவிடாது; சீர்திருத்தத்தை உருவாக்க அது மட்டுமே போதுமானதும் அல்ல.

சமச்சீரற்ற தன்மை (The Asymmetry)

ஒவ்வொரு அரசாங்கமும் தனக்குப் பின்னால் நிழல்களைச் சேர்க்கிறது. ஆனால் ஒரு தேர்தல் பிரச்சாரத்திடம் வெளிச்சம் மட்டுமே இருக்கிறது.

ஓர் அரசாங்கத்திடம் கோப்புகள், பணியிட மாற்றங்கள், ஒப்பந்தப் புள்ளிகள் (tenders), முதல் தகவல் அறிக்கைகள், ஒப்பந்ததாரர் உறவுகள், மாவட்ட அளவிலான ஊழல்கள், நலத்திட்டக் கசிவுகள், காவல் துறை அத்துமீறல்கள் என அன்றாடம் மக்களால் தணிக்கை செய்யப்படும் ஒரு நீண்ட பதிவு உண்டு.

ஆனால் ஒரு தேர்தல் பிரச்சாரத்திடமோ வெறும் முழக்கங்கள், பேரணிகள், கவர்ச்சிகரமான வாக்குறுதிகள் மற்றும் விளம்பரப் பலகைகளில் வேட்பாளரின் முகம் மட்டுமே உள்ளன. அதற்கு நியாயப்படுத்த வேண்டிய ஒப்பந்தங்களோ, பதிலளிக்க வேண்டிய காவல் துறை வழக்குகளோ கிடையாது. அது இன்னும் ஆட்சி செய்யவில்லை என்பதால் அதன் தவறுகள் இன்னும் நிகழவில்லை.

எனவே வாக்காளர்கள் செய்யும் ஒப்பீடு அரசாங்கம் A vs அரசாங்கம் B அல்ல. அது தணிக்கை செய்யப்பட்ட அரசாங்கம் vs தணிக்கை செய்யப்படாத வாக்குறுதி. தணிக்கை செய்யப்பட்ட பக்கம் எப்போதுமே மோசமாகவே தோன்றும்; ஏனெனில் தணிக்கை ஒரு உண்மையான ஆவணத்தை உருவாக்குகிறது, வாக்குறுதியோ ஒரு கவர்ச்சியான பிம்பத்தை மட்டுமே உருவாக்குகிறது.

புதிய அரசியல் கட்சிகள் இந்த இடைவெளியையே முதலீடாக்குகின்றன. சிக்கலான பலவீனங்களைக் கொண்ட ஒரு முழு அமைப்பையும் அவை ஒற்றை முழக்கமாகச் சுருக்குகின்றன: “மோசமான மனிதர்கள் அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றிவிட்டனர்; அவர்களை மாற்றிவிட்டு எங்களை அமர்த்தினால் அமைதி பிறக்கும்.” ஆனால் சிக்கல் மனிதர்களில் மட்டுமல்ல, அமைப்பிலேயே உள்ளது.

ஆட்சி மாற்றம் எப்போதுமே பயனற்றது அல்ல

ஆட்சி மாற்றம் (turnover) மூன்று வழிகளில் முக்கியமானது: அது தோல்விகளைத் தண்டிக்கிறது; அரசை ஒரு குறிப்பிட்ட கூட்டமே நிரந்தரமாகச் சொந்தம் கொண்டாடும் ஆணவத்தை உடைக்கிறது; மேலும் அடுத்த ஆட்சியாளர் மக்கள் தங்களைத் தூக்கியெறிந்துவிடுவார்கள் என்ற அச்சத்தோடு ஆள வைக்கிறது. நீண்டகால ஒரே ஆட்சி அரசியல்வாதிகள், ஒப்பந்ததாரர்கள், அதிகாரிகள் மற்றும் ஊடகங்களை ஒரு சுய-பாதுகாப்புப் பிணைப்பிற்குள் அடைத்துவிடுகிறது.²³ ஆட்சி மாற்றம் அந்தப் பிணைப்பை உடைக்கிறது.

ஆனால் அந்த மாற்றம் விரைவாக அழியக்கூடியது. பழைய அரசு விட்டுச்சென்ற அதே அதிகார இயந்திரத்தைப் புதிய அரசும் தன்வசப்படுத்திக்கொண்டு, பயனாளிகளை மட்டும் மாற்றிவிட்டு அதே பழைய ஆதிக்கத்தை மீண்டும் கட்டமைக்க முடியும்.

ஆட்சி மாற்றத்திற்குப் பிறகும் உண்மையில் நிலைத்து நிற்பது எது?

ஒரு புதிய அரசு பொறுப்பேற்கும் போது ஐந்து அடுக்குகளைக் காண்கிறது:

1. தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட தலைவர்கள்: அமைச்சர்கள், சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள். தேர்தல்கள் இவர்களை நேரடியாக மாற்றுகின்றன.
2. அரசியல் நெட்வொர்க்குகள்: கட்சி நிர்வாகிகள், நிதி தருபவர்கள், இடைத்தரகர்கள், ஒப்பந்ததாரர்கள்.
3. நிர்வாக இயந்திரம்: அரசு ஊழியர்கள், காவல் துறை, கொள்முதல் நடைமுறைகள் மற்றும் பழக்கவழக்கங்கள். இவை பல அரசாங்கங்களைத் தாண்டி வாழ்கின்றன.
4. நிறுவன விதிகள்: கண்காணிப்பு அமைப்புகளை யார் நியமிப்பது, டெண்டர்கள் எவ்வாறு வெளியிடப்படுகின்றன, தகவல் அறியும் உரிமை எவ்வாறு செயல்படுகிறது.
5. அரசியல் பொருளாதாரம்: அரசு ஒப்பந்தங்களை நம்பியிருக்கும் நிறுவனங்கள், தேர்தல் செலவுகள், நிலம் மற்றும் உரிமங்களின் மூலம் கிடைக்கும் வருவாய்.

தேர்தல் பிரச்சாரங்கள் முதல் அடுக்கில் மட்டுமே கவனம் செலுத்துகின்றன. ஆனால் நிர்வாகத் தோல்விகள் மற்ற நான்கு அடுக்குகளிலேயே தொடர்ந்து தங்களை மறுஉற்பத்தி செய்துகொள்கின்றன.

அரசியல்வாதி அமைப்பை மாற்றுவதை விட, அமைப்பே அரசியல்வாதியை மிக வேகமாகத் தன்வயப்படுத்திவிடுகிறது. ஆட்சி செய்ய வந்த புதிய அமைச்சர் அரசு இயந்திரத்தின் மீது சார்ந்திருக்க வேண்டியுள்ளது. புனிதமான வாக்குறுதியோடு தொடங்கிய பயணம், அரசை எப்படி நகர்த்துவது என்பதை அறிந்த பழைய ஆட்களுடனான சமரசமாக முடிகிறது.

உண்மையான சீர்திருத்தத்திற்கான சோதனை

முந்தைய ஆட்சியாளர்களைத் தண்டிப்பது அவசியமாக இருக்கலாம்; ஆனால் பழிவாங்குதல் மட்டுமே சீர்திருத்தமாகிவிடாது. ஊழல் எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் தோற்றுப்போன பழைய ஆட்சியாளர்களை மட்டுமே குறிவைத்து, வெற்றி பெற்ற புதிய ஆட்சியாளர்களின் அதிகாரத்தைத் தொடாமல் விட்டால், அது அதிகாரத்தைக் குவிப்பதற்கான ஒரு கருவியே தவிர நேர்மைக்கான வழி அல்ல.

உண்மையான சீர்திருத்தம் என்பது வெற்றியாளரின் மீதும் தார்மீகக் கட்டுப்பாடுகளை விதிப்பதாகும்:

• ஒப்பந்தப் புள்ளிகள், ஏலதாரர்கள், வழங்கப்பட்ட தொகைகள் மற்றும் உண்மையான உரிமையாளர்களை வெளிப்படையாக வெளியிடும் கொள்முதல் முறை;
• கட்சிகளுக்கு யார் நிதியளிக்கிறார்கள் என்பதை அம்பலப்படுத்தும் வெளிப்படையான அரசியல் நிதி விதிகள்;
• உண்மையான தன்னாட்சி கொண்ட தணிக்கை மற்றும் லஞ்ச ஒழிப்பு அமைப்புகள்;
• அரசியல் விருப்பத்திற்கு அடிபணியாத அரசு ஊழியர் நியமன மற்றும் இடமாற்ற விதிகள்;
• தகவல் அறியும் உரிமையை மதித்தல் மற்றும் விசிலூதுவோருக்கான (whistleblowers) பாதுகாப்பு;
• எதிர்க்கட்சிகளுக்கும் குடிமைச் சமூகத்திற்கும் வெறும் சம்பிரதாயப் பதவி அல்லாமல், உண்மையான கண்காணிப்பு அதிகாரத்தை வழங்கும் குழுக்கள்.

இவை வெறும் கவர்ச்சிகரமான மேடை முழக்கங்கள் அல்ல; உலக வங்கி ஊழல் தடுப்புப் பணிகளின் மையமாகக் குறிப்பிடும் நிறுவனக் கட்டமைப்புகள் ஆகும்.⁴ சட்டங்களை இயற்றுவது எளிது; அவற்றைச் செயல்படுத்துவதே கடினம் என்று OECD அமைப்பின் 2026 ஒருமைப்பாட்டுக் குறிகாட்டிகள் எச்சரிக்கின்றன.⁵

எனவே உண்மையான கேள்வி என்னவென்றால்: “புதிய அரசு ஒரு சட்டத்தை அறிவித்ததா?” என்பது அல்ல; “தனது சொந்த ஆட்கள் சிக்கும் போதும் அந்த அரசு தணிக்கையையும் கண்காணிப்பையும் அனுமதித்ததா?” என்பதே ஆகும்.

மோசமான எதிரி சோதனை (The Worst-Opponent Test)

வாக்காளர்களுக்குத் தேவை குறைந்த எதிர்பார்ப்புகள் அல்ல; கூர்மையான எதிர்பார்ப்புகள்.

ஒரு நல்ல தலைவர் வந்துவிட்டால் ஊழல் தானாகவே ஒழிந்துவிடும் என்ற தவறான எதிர்பார்ப்பை விடுத்து, எந்தவொரு சட்டப் பரிந்துரையையும் பின்வரும் கேள்வியைக் கொண்டு சோதியுங்கள்:

அடுத்த தேர்தலில் எனக்குப் பிடிக்காத மிக மோசமான அரசியல் எதிரி வெற்றி பெற்று ஆட்சிக்கு வந்தால், இந்த அதிகாரம் அவரிடம் இருப்பதை நான் விரும்புவேனா?

அந்தக் கேள்விக்கான பதில் “இல்லை” என்றால், அது ஒரு ஜனநாயக நிறுவனம் அல்ல; அது ஆளுங்கட்சியின் சுயநல ஆயுதம் மட்டுமே.

வாக்காளர்கள் இரு வேறு கேள்விகளை எழுப்ப வேண்டும்: முதலாவதாக, தற்போதைய ஆட்சியாளர் தூக்கியெறியப்படத் தகுதியானவரா? இரண்டாவதாக, புதிதாக வருபவர் தனக்கு அடுத்தும் நீடிக்கக்கூடிய கட்டுப்பாடுகளை முன்மொழிகிறாரா? முதல் கேள்விக்கான ‘ஆம்’ என்பது ஆட்சி மாற்றத்தை நியாயப்படுத்தலாம்; ஆனால் அது மட்டுமே சீர்திருத்தமாகிவிடாது.

பின்குறிப்பு: இரு கட்டச் சோதனை தொடங்கிவிட்டது

தமிழகம் இப்போது இக்கட்டுரை எச்சரித்த எல்லைக்கோட்டைத் தாண்டிவிட்டது. 2026 சட்டப்பேரவைத் தேர்தலில் தவெக 108 தொகுதிகளில் வெற்றி பெற்று தனிப்பெரும் கட்சியாக உருவெடுத்தது.⁶ சி. ஜோசப் விஜய் 2026 மே 10 அன்று முதலமைச்சராகப் பதவியேற்றார்.⁷

இதன் மூலம் முதல் கட்டம் முடிந்தது: வாக்காளர்கள் அதிகாரத்தை மாற்ற முடியும் என்பதை நிரூபித்துவிட்டனர்.

ஆனால் இரண்டாவது கட்டமே மிகக் கடினமானது. நியமனங்கள், ஒப்பந்தங்கள், காவல் துறை முடிவுகள், வரவு-செலவுத் திட்டங்கள் ஆகியவற்றில் தவெக பழைய இயந்திரத்தை வெறும் ஆக்கிரமிப்பு செய்கிறதா அல்லது அந்த இயந்திரம் இயங்கும் விதிகளையே மாற்றியமைக்கிறதா என்பதே தற்போதைய கேள்வி. தனது சொந்தக் கறைகளைத் துணிச்சலோடு தணிக்கை செய்யக்கூடிய தன்னாட்சி அமைப்புகளைப் புதிய அரசு உருவாக்குமா என்பதே மக்களாட்சியின் உண்மையான வெற்றியைத் தீர்மானிக்கும்.

---

ஆட்சி மாற்றம் நிரந்தர அதிகாரக் குவிப்பைத் தடுக்கிறது. நிறுவனச் சீர்திருத்தமோ அடுத்த அதிகாரக் குவிப்பைத் தடுக்கிறது. ஒரு முதிர்ந்த மக்களாட்சிக்கு இரண்டுமே தேவை.

---

Footnotes

1. https://unsplash.com/photos/orchestra-stage-with-spotlights-and-smoke-Is6c8E2Ghzg ↩

2. https://vrollet.github.io/files/Electoral_Turnovers_published.pdf ↩

3. https://www.aeaweb.org/articles?id=10.1257/aer.101.4.1274 ↩

4. https://www.worldbank.org/en/topic/governance/brief/combating-corruption ↩

5. https://www.oecd.org/en/topics/public-integrity.html ↩

6. https://results.eci.gov.in/ResultAcGenMay2026/partywiseresult-S22.htm ↩

7. https://www.pib.gov.in/PressReleasePage.aspx?PRID=2259495&lang=1&reg=1 ↩